देवाचे सद्य आणि भावी राज्य

«Tut Busse, denn das Himmelreich ist nahe herbeigekommen!» Johannes der Täufer und Jesus verkündeten die Nähe des Reiches Gottes (Matthäus 3,2; 4,17; Markus 1,15). Die lang erwartete Herrschaft Gottes war nahe. Diese Botschaft wurde Evangelium genannt, die gute Nachricht. Tausende waren begierig, diese Botschaft von Johannes und Jesus zu hören und darauf zu reagieren.

परंतु आपण असा उपदेश केला असता तर प्रतिक्रिया काय राहिली असेल त्याबद्दल एक क्षण विचार करा: "देवाचे राज्य अजून २,००० वर्ष बाकी आहे." संदेश निराशाजनक होईल आणि लोकांचा प्रतिसाद देखील निराश झाला असता. येशू कदाचित लोकप्रिय नाही, धार्मिक पुढा .्यांचा हेवा वाटू नये आणि येशूला वधस्तंभावर खिळले गेले नसेल. "देवाचे राज्य दूर आहे" ही नवीन बातमी किंवा चांगली बातमी नव्हती.

जॉन आणि येशू यांनी देवाच्या येणा Kingdom्या देवाच्या राज्याचा उपदेश केला, जे त्यांच्या श्रोत्यांजवळ आहे. संदेशाने आता लोकांना काय करावे याविषयी काही सांगितले आहे; ते त्वरित प्रासंगिकता आणि निकड होते. हे रस आणि मत्सर वाढविते. सरकारी व धार्मिक शिकवणुकीत बदल आवश्यक असल्याचे घोषित करून दूतावासाने यथास्थिति आव्हान दिले.

पहिल्या शतकात ज्यूंच्या अपेक्षा

पहिल्या शतकात राहणा Many्या बर्‍याच यहुदी लोकांना "देवाचे राज्य" ही संज्ञा माहित होती. त्यांना उत्सुकतेने देवाची इच्छा होती की त्याने असा नेता पाठवावा जो रोमन राज्य काढून टाकून यहूदीयांना पुन्हा एक आश्रित राष्ट्र बनवून देईल - न्यायाचे, गौरव आणि आशीर्वादांचे राष्ट्र, ज्या प्रत्येकाकडे आकर्षित होईल अशा राष्ट्राचे.

In dieses Klima hinein – eifrige aber vage Erwartungen einer von Gott bestimmten Intervention – predigten Jesus und Johannes die Nähe von Gottes Reich. «Das Reich Gottes ist nahe herbeigekommen» sagte Jesus seinen Jüngern, nachdem sie die Kranken gesund gemacht hatten (Matthäus 10,7; Lukas 19,9.11).

पण अपेक्षित साम्राज्य पूर्ण झाले नाही. ज्यू राष्ट्राची पूर्वस्थिती झाली नाही. सर्वात वाईट म्हणजे मंदिर उद्ध्वस्त झाले आणि यहुदी पांगले. ज्यूंच्या आशा अजूनही अपूर्ण आहेत. येशू आपल्या विधानात चूक आहे की त्याने राष्ट्रीय राज्याचा अंदाज लावला नव्हता?

Jesu Königreich glich nicht der populären Erwartung – wie wir aus der Tatsache erraten können, dass viele Juden ihn gerne tot sahen. Sein Reich war nicht von dieser Welt (Johannes 18,36). Als er über das «Reich Gottes» sprach, benutzte er Ausdrücke, die Menschen gut verstanden, aber er gab ihnen neue Bedeutung. Er sagte Nikodemus, dass Gottes Reich für die meisten Menschen unsichtbar war (Johannes 3,3) – um es zu verstehen oder zu erfahren, muss jemand durch Gottes Heiligen Geist erneuert werden (V. 6). Das Reich Gottes war ein geistliches Reich, keine physische Organisation.

साम्राज्याची सद्य स्थिती

In der Ölbergprophezeiung kündigte Jesus an, dass das Reich Gottes nach gewissen Zeichen und prophetischen Ereignissen kommen würde. Aber einige von Jesu Lehren und Gleichnissen erklären, dass das Reich Gottes nicht auf dramatische Weise kommen würde. Der Same wächst still (Markus 4,26-29); das Reich beginnt so klein wie ein Senfkorn (V. 30-32) und ist verborgen wie Sauerteig (Matthäus 13,33). Diese Gleichnisse legen nahe, dass das Reich Gottes Realität ist, bevor es in einer machtvollen und dramatischen Weise kommt. Neben der Tatsache, dass es eine künftige Realität ist, ist es jetzt schon Realität.

देवाचे राज्य आधीच कार्यरत आहे हे दाखवणा some्या काही वचनांवर आपण चर्चा करू या. मार्क १:१:1,15 मध्ये येशूने जाहीर केले: "वेळ पूर्ण झाली आहे ... देवाचे राज्य आले आहे." दोन्ही क्रियापद भूतकाळातील आहेत जे सूचित करते की काहीतरी झाले आहे आणि त्याचे परिणाम चालू आहेत. केवळ घोषणा करण्याचीच नव्हे तर देवाच्या राज्याचीही वेळ आली होती.

Nachdem Jesus Dämonen ausgetrieben hatte, sagte er: «Wenn ich aber die bösen Geister durch den Geist Gottes austreibe, so ist ja das Reich Gottes zu euch gekommen» (Matthäus 12,2; Lukas 11,20). Das Reich ist hier, sagte er, und der Beweis liegt in der Austreibung der bösen Geister. Dieser Beweis setzt sich in der heutigen Kirche fort, weil die Kirche sogar noch grössere Werke tut als Jesus sie tat (Johannes 14,12). Wir können auch sagen: «Wenn wir die bösen Geister durch den Geist Gottes austreiben, dann wirkt das Reich Gottes hier und heute.» Durch den Geist Gottes demonstriert das Reich Gottes weiterhin seine gebieterische Macht über das Reich Satans.

Satan übt immer noch einen Einfluss aus, aber er wurde besiegt und verurteilt (Johannes 16,11). Er wurde teilweise eingeschränkt (Markus 3,27). Jesus überwand die Welt Satans (Johannes 16,33) und mit Gottes Hilfe können auch wir sie überwinden (1Johannes 5,4). Aber nicht jeder überwindet sie. In diesem Zeitalter enthält das Reich Gottes sowohl Gute als auch Böse (Matthäus 13,24-30. 36-43. 47-50; 24,45-51; 25,1-12. 14-30). Satan ist immer noch einflussreich. Wir erwarten immer noch die herrliche Zukunft des Reiches Gottes.

देवाचे राज्य शिकवणीत सक्रिय आहे

«Das Himmelreich leidet bis heute Gewalt und die Gewalttätigen reissen es an sich» (Matthäus 11,12). Diese Zeitwörter stehen in der Gegenwartsform – das Reich Gottes existierte zurzeit Jesu. Eine Parallelstelle, Lukas 16,16, benutzt ebenfalls Verben in der Gegenwartsform: «…und jedermann drängt sich mit Gewalt hinein». Wir müssen nicht herausfinden, wer diese Gewalttätigen sind oder weshalb sie Gewalt anwenden
- हे महत्त्वाचे आहे की ही वचने देवाच्या राज्याविषयी सद्यस्थिती म्हणून बोलत आहेत.

ल्यूक १:16,16:१ या श्लोकाच्या पहिल्या भागाच्या जागी “देवाच्या राज्याद्वारे उपदेश केलेला सुवार्ता” आहे. हा फरक सूचित करतो की या युगातील साम्राज्याची प्रगती व्यावहारिकपणे त्याच्या घोषणेइतकेच आहे. देवाचे राज्य आहे - ते आधीपासून अस्तित्त्वात आहे - आणि ते त्याच्या घोषणेद्वारे प्रगती करत आहे.

मार्क १०:१:10,15 मध्ये येशू निदर्शनास आणून देतो की देवाचे राज्य असे आहे की जे आपल्याला या जीवनात काहीतरी तरी प्राप्त करावे लागेल. देवाचे राज्य कसे अस्तित्वात आहे? तपशील अद्याप स्पष्ट झालेला नाही, परंतु आम्ही ज्या श्लोकांकडे पाहिले त्यानुसार ते सध्याचे आहे.

देवाचे राज्य आपल्यामध्ये आहे

Einige Pharisäer fragten Jesus, wann das Reich Gottes kommen würde (Lukas 17,20). Ihr könnt es nicht sehen, erwiderte Jesus. Aber Jesus sagte auch: «Das Reich Gottes ist inwendig in euch [a. Ü. mitten unter euch]» (Lukas 17,21). Jesus war der König, und weil er lehrte und Wunder unter ihnen wirkte, war das Königreich unter den Pharisäern. Jesus ist in uns auch heute, und genauso wie das Reich Gottes im Wirken Jesus gegenwärtig war, so ist es im Dienst seiner Kirche gegenwärtig. Der König ist unter uns; seine geistliche Kraft ist in uns, auch wenn das Reich Gottes noch nicht in seiner ganzen Macht operiert.

Wir sind bereits in Gottes Reich versetzt worden (Kolosser 1,13). Wir empfangen bereits ein Königreich und unsere richtige Antwort darauf ist Verehrung und Ehrfurcht (Hebräer 12,28). Christus «hat uns [Vergangenheitsform] zu einem Königreich von Priestern gemacht» (Offenbarung 1,6). Wir sind ein heiliges Volk – bereits jetzt und gegenwärtig – aber es ist noch nicht offenbar geworden, was wir sein werden. Gott hat uns von der Herrschaft der Sünde befreit und uns in sein Reich versetzt, unter seine regierende Autorität. Das Reich Gottes ist hier, sagte Jesus. Seine Zuhörer brauchten nicht auf einen erobernden Messias zu warten – Gott regiert bereits und wir sollten jetzt auf seine Weise leben. Wir besitzen noch kein Territorium, aber wir kommen unter die Herrschaft Gottes.

देवाचे राज्य भविष्यात अजूनही आहे

Zu verstehen, dass das Reich Gottes bereits existiert, hilft uns, dem Dienst an anderen Menschen in unserem Umfeld mehr Aufmerksamkeit zu widmen. Aber wir vergessen nicht, dass die Vollendung des Reiches Gottes noch in der Zukunft liegt. Wenn unsere Hoffnung allein in diesem Zeitalter liegt, haben wir nicht viel Hoffnung (1. Korinther 15,19). Wir hegen nicht die Illusion, das Reich Gottes mit menschlichen Anstrengungen herbeizuführen. Wenn wir Rückschläge und Verfolgungen erleiden, wenn wir sehen, dass die meisten Menschen das Evangelium zurückweisen, schöpfen wir Stärke aus der Erkenntnis, dass die Fülle des Reiches in einem künftigen Zeitalter ist.

देव आणि त्याचे राज्य प्रतिबिंबित अशा पद्धतीने जगण्याचा कितीही प्रयत्न केला तरी आपण या जगाला देवाच्या राज्यात बदलू शकत नाही. हे नाट्यमय हस्तक्षेपाद्वारे आले पाहिजे. नवीन युगात प्रवेश करण्यासाठी अपोकॅलेप्टिक घटना आवश्यक आहेत.

Zahlreiche Verse sagen uns, dass das Reich Gottes eine herrliche künftige Realität sein wird. Wir wissen, dass Christus ein König ist, und wir sehnen uns nach dem Tag, an dem er seine Macht auf grosse und dramatische Weise einsetzen wird, um menschliches Leid zu beenden. Das Buch Daniel sagt ein Reich Gottes voraus, das über die ganze Erde regieren wird (Daniel 2,44; 7,13-14. 22). Das neutestamentliche Buch der Offenbarung beschreibt seine Ankunft (Offenbarung 11,15; 19,11-16).

Wir beten, dass das Reich kommen möge (Lukas 11,2). Die Armen in Geiste und die Verfolgten erwarten ihre künftige «Belohnung im Himmel» (Matthäus 5,3.10.12). Menschen kommen an einem künftigen «Tag» des Gerichts in das Reich Gottes (Matthäus 7,21-23; Lk  13,22-30). Jesus erzählte ein Gleichnis, weil einige glaubten, dass das Reich Gottes gleich in Macht kommen würde (Lukas 19,11). In der Ölbergprophezeiung beschrieb Jesus dramatische Ereignisse, die vor seiner Rückkehr in Macht und Herrlichkeit geschehen würden. Kurz vor seiner Kreuzigung sah Jesus erwartungsvoll auf ein zukünftiges Reich voraus (Matthäus 26,29).

Paulus spricht mehrmals vom «Ererben des Reiches» als zukünftige Erfahrung (1. Korinther 6,9-10; 15,50; Galater 5,21; Epheser 5,5) und weist andererseits durch seine Sprache darauf hin, dass er das Reich Gottes als etwas betrachtet, das erst am Ende des Zeitalters realisiert wird (2. Thessalonicher 2,12; 2. Thessalonicher 1,5; Kolosser 4,11; 2. Timotheus 4,1.18). Wenn Paulus sich auf die gegenwärtige Manifestation des Reiches konzentriert, tendiert er entweder dazu, den Begriff «Gerechtigkeit» zusammen mit dem «Reich Gottes» einzuführen (Römer 14,17) oder an dessen Statt zu verwenden (Römer 1,17). Siehe Matthäus 6,33 in Bezug auf die enge Beziehung des Reiches Gottes mit der Gerechtigkeit Gottes. Oder Paulus tendiert (alternativ) dazu, das Reich mit Christus statt mit Gott, dem Vater, in Verbindung zu bringen (Kolosser 1,13). (J. Ramsey Michaels, «The Kingdom of God and the Historical Jesus», Kapitel 8, The Kingdom of God in 20th-Century Interpretation, bearbeitet von Wendell Willis [Hendrickson, 1987], Seite 112).

Viele «Reich Gottes»-Schriftstellen könnten sich genauso auf das gegenwärtige Reich Gottes wie auf die zukünftige Erfüllung beziehen. Gesetzesbrecher werden im Himmelreich als die Geringsten bezeichnet werden (Matthäus 5,19-20). Wir verlassen Familien um des Reiches Gottes willen (Lukas 18,29). Wir gehen durch Trübsale in das Reich Gottes ein (Apostelgeschichte 14,22). Das Wichtigste in diesem Artikel ist, dass einige Verse klar in der Gegenwartsform sind, und einige sind klar in der Zukunftsform geschrieben.

Nach Jesu Auferstehung fragten ihn die Jünger: «Herr wirst du in dieser Zeit wieder aufrichten das Reich für Israel?» (Apostelgeschichte 1,6). Wie sollte Jesus eine solche Frage beantworten? Was die Jünger mit «Reich» meinten war nicht das, was Jesus gelehrt hatte. Die Jünger dachten immer noch in Begriffen eines nationalen Königreiches, statt als ein sich langsam entwickelndes Volk, das aus allen ethnischen Gruppen besteht. Sie brauchten noch Jahre, um zu erkennen, dass Heiden im neuen Königreich willkommen waren. Christi Königreich war immer noch nicht von dieser Welt, aber sollte in diesem Zeitalter aktiv sein. Daher sagte Jesus nicht ja oder nein – er sagte ihnen einfach, dass es Arbeit für sie gibt und Kraft, diese Arbeit zu tun (V. 7-8).

भूतकाळातील देवाचे राज्य

मॅथ्यू २:25,34: आपल्याला सांगते की जगाच्या स्थापनेपासून देवाचे राज्य तयार होत आहे. हे निरनिराळ्या स्वरूपात असूनही, सर्वकाळ अस्तित्त्वात असते. देव आदाम आणि हव्वा यांचा राजा होता; त्याने त्यांना राज्य करण्याचा अधिकार आणि अधिकार दिला. एदेन बागेत ते त्याचे उप-प्रजे होते. जरी "राज्य" हा शब्द वापरला जात नाही, तरीही आदम आणि हव्वा देवाच्या राज्यामध्ये होते - त्याच्या नियम व मालमत्तेखाली.

Als Gott Abraham die Verheissung gab, dass seine Nachkommen zu grossen Völkern werden und dass Könige von ihnen kommen würden (1. Mose 17,5-6), verhiess er ihnen ein Reich Gottes. Aber es begann klein, wie Sauerteig in einer Teigmasse und es brauchte Hunderte von Jahren, um die Verheissung zu sehen.

Als Gott die Israeliten aus Ägypten führte und einen Bund mit ihnen machte, wurden sie ein Königreich von Priestern (2. Mose 19,6), ein Reich, das Gott gehörte und ein Reich Gottes genannt werden konnte. Der Bund, den er mit ihnen schloss, war den Verträgen ähnlich, die mächtige Könige mit kleineren Nationen machten. Er hatte sie errettet und die Israeliten reagierten darauf – sie stimmten zu, sein Volk zu sein. Gott war ihr König (1. Samuel 12,12; 8,7). David und Salomo sassen auf dem Thron Gottes und regierten in seinem Namen (1Chr 29,23). Israel war ein Reich Gottes.

Aber das Volk gehorchte ihrem Gott nicht. Gott sandte sie weg, aber er verhiess, die Nation mit einem neuen Herzen wiederherzustellen (Jeremia 31,31-33), eine Prophezeiung, die in der Kirche heute erfüllt wurde, die Anteil am Neuen Bund hat. Wir, denen der Heilige Geist gegeben wurde, sind die königliche Priesterschaft und heilige Nation, was das alte Israel nicht vermochte (1. Petrus 2,9; 2. Mose 19,6). Wir sind im Reich Gottes, aber es gibt jetzt Unkraut, das zwischen dem Getreide wächst. Am Ende des Zeitalters wird der Messias in Macht und Herrlichkeit zurückkehren, und das Reich Gottes wird erneut im Aussehen verwandelt werden. Das Reich, das dem Millennium folgt, in dem jeder perfekt und geistlich ist, wird sich vom Millennium drastisch unterscheiden.

Da das Königreich historische Kontinuität hat, ist es korrekt, davon in der Zeitform der Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft zu sprechen. In seiner historischen Entwicklung hatte es und wird es auch weiterhin grössere Meilensteine haben, während neue Phasen eingeläutet werden. Das Reich wurde am Berge Sinai aufgerichtet; es wurde in und durch Jesu Wirken aufgerichtet; es wird bei seiner Wiederkehr, nach dem Gericht, aufgerichtet werden. In jeder Phase wird Gottes Volk sich daran freuen, was sie haben und sie werden sich noch mehr freuen, auf das was noch kommen wird. Während wir jetzt einige begrenzte Aspekte des Reiches Gottes erfahren, gewinnen wir Zuversicht, dass auch das künftige Reich Gottes eine Realität sein wird. Der Heilige Geist ist unsere Garantie von grösseren Segnungen (2. Korinther 5,5; Epheser 1,14).

देवाचे राज्य आणि गॉस्पेल

साम्राज्य किंवा राज्य हा शब्द कधी ऐकू येईल या जगाच्या साम्राज्यांची आपल्याला आठवण येईल. या जगात, साम्राज्य अधिकार आणि सामर्थ्याशी संबंधित आहे, परंतु सुसंवाद आणि प्रेमाने नाही. आपल्या कुटुंबामध्ये देवाचे अधिकार आहेत हे राज्य सांगू शकते, पण देव आपल्यासाठी असलेल्या सर्व आशीर्वादांचे वर्णन करत नाही. म्हणूनच इतर प्रतिमा वापरल्या जातात जसे की कौटुंबिक मुदतीची मुले, जी देवाच्या प्रेमावर आणि अधिकारावर जोर देतात.

प्रत्येक पद अचूक परंतु अपूर्ण आहे. जर कोणत्याही संज्ञेमध्ये तारणाचे वर्णन केले असेल तर बायबल त्या शब्दाचा उपयोग करेल. परंतु ही सर्व चित्रे आहेत, प्रत्येकाने तारणाचे काही खास पैलू वर्णन केले आहे - परंतु या शब्दांपैकी कोणीही संपूर्ण चित्राचे वर्णन करीत नाही. जेव्हा देवाने चर्चला सुवार्ता सांगण्याची सूचना दिली तेव्हा त्याने आपल्याला फक्त “देवाचे राज्य” हा शब्द वापरण्यास प्रतिबंध केला नाही. प्रेषितांनी येशूच्या भाषणाचे भाषांतर अरामाइक भाषेपासून ग्रीक भाषेत केले आणि ते इतर प्रतिमांमध्ये, विशेषत: रूपकांमध्ये अनुवादित केले, जे ज्यू-यहुदी श्रोत्यांसाठी महत्त्वाचे होते. मॅथिस, मार्कस आणि लुकास सहसा “साम्राज्य” हा शब्द वापरतात. जॉन आणि प्रेषित पत्रे देखील आपल्या भविष्याचे वर्णन करतात परंतु हे स्पष्ट करण्यासाठी ते इतर प्रतिमांचा वापर करतात.

Erlösung [Heil] ist ein eher allgemeiner Begriff. Paulus sagte, dass wir gerettet [selig] wurden (Epheser 2,8), wir werden gerettet (2. Korinther 2,15) und wir werden gerettet werden (Römer 5,9). Gott hat uns die Erlösung geschenkt und er erwartet von uns, dass wir im Glauben auf ihn reagieren. Johannes schrieb über die Erlösung und das ewige Leben als eine gegenwärtige Realität, ein Besitz (1Johannes 5,11-12) und ein künftiger Segen.

मोक्ष आणि ईश्वराचे कुटुंब - तसेच देवाच्या राज्यासारखे उपमा वैध आहेत, जरी ते आपल्यासाठी असलेल्या देवाच्या योजनेचे केवळ आंशिक वर्णन आहेत. ख्रिस्ताच्या सुवार्तेचे वर्णन राज्याची सुवार्ता, तारणाची सुवार्ता, कृपेची सुवार्ता, देवाची सुवार्ता, अनंतकाळच्या जीवनाची सुवार्ता इ. सुवार्ता ही अशी घोषणा आहे की आम्ही भगवंताबरोबर सदासर्वकाळ जगू शकतो आणि यात आपला तारणारा येशू ख्रिस्त याच्याद्वारे कार्य करता येईल अशी माहिती समाविष्ट आहे.

Als Jesus über das Reich Gottes sprach, betonte er nicht seine physischen Segnungen und er verdeutlichte auch nicht seine Chronologie. Er konzentrierte sich stattdessen darauf, was Menschen tun sollten, um einen Anteil daran zu haben. Zöllner und Prostituierte kommen ins Reich Gottes, sagte Jesus (Matthäus 21,31), und sie tun dies, indem sie an das Evangelium glauben (V. 32) und den Willen des Vaters tun (V. 28-31). Wir treten in das Reich Gottes ein, wenn wir Gott im Glauben und in Treue antworten.

In Markus 10 wollte ein Mensch ewiges Leben ererben, und Jesus sagte, er sollte die Gebote halten (Markus 10,17-19). Jesus fügte ein weiteres Gebot hinzu: Er befahl ihm, all seine Besitztümer für den Schatz im Himmel aufzugeben (V. 21). Jesus bemerkte gegenüber den Jüngern: «Wie schwer werden die Reichen in das Reich Gottes kommen!» (V. 23). Die Jünger fragten: «Wer kann dann gerettet werden?» (V. 26). In diesem Abschnitt und in der Parallelstelle in Lukas 18,18-30, werden mehrere Begriffe benutzt, die auf dasselbe hinweisen: Empfangt das Reich, ererbt das ewige Leben, sammelt euch Schätze im Himmel, geht ein ins Reich Gottes, seid gerettet. Als Jesus sagte: «Folge mir nach» (V. 22), benutze er einen anderen Ausdruck, um dasselbe anzuzeigen: Wir treten ins Reich Gottes ein, indem wir unser Leben auf Jesus ausrichten.

लूक १२: -12,31१--34 मध्ये येशू असे सूचित करतो की अनेक अभिव्यक्ती समान आहेत: देवाचे राज्य मिळविण्याचा प्रयत्न करणे, राज्य मिळविणे, स्वर्गात संपत्ती असणे, भौतिक वस्तूंवर विश्वास ठेवणे. येशूच्या शिकवणीला प्रतिसाद देऊन आपण देवाचे राज्य मिळवण्याचा प्रयत्न करतो. ल्यूक २१:२:21,28 आणि In० मध्ये देवाचे राज्य पूर्ततेबरोबरच आहे. प्रेषितांची कृत्ये २०: २२--30२ मध्ये आपण शिकलो की पौलाने राज्याची सुवार्ता सांगितली आणि त्याने देवाच्या कृपेची व विश्वासाची सुवार्ता सांगितली. साम्राज्य तारणेशी निगडित आहे - जर आपला त्यात सहभाग नसता तर राज्य उपदेश करणे योग्य ठरणार नाही आणि आपण केवळ विश्वास, पश्चात्ताप आणि कृपेद्वारे प्रवेश करू शकू, म्हणूनच हे देवाच्या राज्याविषयी प्रत्येक संदेशाचे भाग आहेत. मोक्ष म्हणजे विद्यमान वास्तव तसेच भविष्यातील आशीर्वादांचे वचन होय.

In Korinth predigte Paulus nichts anderes als Christus und seine Kreuzigung (1. Korinther 2,2). In Apostelgeschichte 28,23.29.31 sagt uns Lukas, dass Paulus in Rom sowohl das Reich Gottes als auch über Jesus und die Erlösung gepredigt hat. Dies sind unterschiedliche Aspekte derselben christlichen Botschaft.

देवाचे राज्य केवळ आपल्या भावी प्रतिफळामुळेच नव्हे तर या युगात आपण कसे जगतो आणि विचार करतो यावरही परिणाम होतो. आपल्या राजाच्या शिकवणानुसार आता त्यात राहून आपण भविष्यातील देवाच्या राज्यासाठी तयारी करीत आहोत. जसे आपण विश्वासाने जगतो, आम्ही आपल्या स्वत: च्या अनुभवातून साक्षात्कार म्हणून देवाचे शासन ओळखतो आणि भविष्यासाठी जेव्हा पृथ्वी परमेश्वराच्या ज्ञानाने परिपूर्ण होईल तेव्हा राज्य खरे होईल तेव्हापर्यंत आपण विश्वासात आशा बाळगतो.

मायकेल मॉरिसन यांनी


पीडीएफदेवाचे सद्य आणि भावी राज्य